پتنت جدید هوندا از موتورسیکلت الکتریکی فوقساده و کمهزینه رونمایی کرد
در جهان موتورسیکلتهای الکتریکی، این توافق رو به رشدی وجود دارد که کلید موفقیت، با در نظر گرفتن محدودیتهای فناوری امروز، تمرکز بر روی موتورسیکلتهای کوچکتر، سادهتر و شهریتر است. در حالی که امروزه توجه زیادی به موتورسیکلتها و دوچرخههای برقی پُر از فناوری و گرانقیمت معطوف شده، فرصت واقعی برای برقیسازی ممکن است در نقطهی مقابل طیف قرار داشته باشد: ماشینهای فوقساده و فوقالمقرونبهصرفهای که برای توده مردم طراحی شدهاند.
به گزارش موتورسیکلت نیوز، پتنتی تازه ثبتشده از هوندا، نگاهی اجمالی به دقیقاً همین فلسفه دارد. این طرح که توسط بن پرویس از مجله آمریکایی تغذیه بالینی مشاهده شده، یک موتورسیکلت الکتریکی بسیار ابتدایی را ترسیم میکند که به نظر میرسد مستقیماً بازارهای حساس به قیمت مانند هند و بخشهایی از آفریقا را هدف گرفته باشد؛ جاهایی که میلیونها نفر برای تردد اولیه خود به موتورسیکلتهای ساده متکی هستند.
طراحی این موتورسیکلت طراوت قدیمی و دلنشینی دارد. در این طرح به جای استفاده از فریمهای آلومینیومی، قطعات الکترونیکی پیشرفته یا اجزای پُربازده، از یک فریم فولادی معمولی همراه با ارزانترین و بادوامترین قطعات موجود استفاده شده است. یعنی کمکفنرهای کلاسیک دوگانه عقب، ترمز کاسهای جلو با سیم و حداقل پوشش بدنه. با این حال، در جایی که معمولاً روی این نوع موتورها یک موتور کوچک تکسیلندر و خنکشونده با هوا قرار میگیرد، حالا یک موتور الکتریکی جمعوجور و دو باتری جداشونده جا خوش کردهاند. این موتور از نظر فرم و عملکرد شبیه به پتنت قبلی هوندا برای یک موتورسیکلت الکتریکی است که بر اساس همان فریم موتورسیکلت سبکوزن هوندا شاین ۱۰۰ طراحی شده بود. اما این بار، باتریها تفاوت کلیدی دارند.
در واقع، این باتریها جالبترین بخش طرح و نقطه تمرکز اصلی پتنت هستند. این باتریها به جای آنکه در دل فریم جا بگیرند یا بهطور ثابت به آن پیچ شوند، هر کدام در یک قفس فلزی که در دو طرف موتور نصب شده قرار میگیرند. این قفسها به سمت جلو لولا میشوند و به باتری این امکان را میدهند که به بیرون بچرخد و به راحتی خارج شود. پس از قرار دادن باتری، قفسها به جای خود برمیگردند و باتری را در راستای بریدگیهای بدنهی باکمانند موتور تنظیم کرده و محکم قفل میکنند.
یک درپوش قفلدار روی باکمانند موتور، یک چفت دستی ساده را پنهان کرده که از باز شدن قفسهای باتری جلوگیری میکند مگر آنکه کلید را داشته باشید. این موتورسیکلت همچنین از یک سوئیچ استارت سنتی استفاده میکند که در پشت یک نمایشگر ساده قرار گرفته و احتمالاً اطلاعات ضروری مانند سرعت و میزان شارژ را نشان میدهد. هیچ شارژر داخلی، کانکتور خودکار یا سختافزار پیچیدهای در کار نیست. زمانی که باتریها نصب میشوند، به سادگی با کابلهای انعطافپذیر متصل میگردند. در پایان روز، راکبان آنها را جدا کرده و در داخل خانه شارژ میکنند.
این حرکت جالبی است با توجه به اینکه هوندا استاندارد اختصاصی باتری قابل تعویض خود را دارد که هم در اسکوترهایش استفاده میکند و هم به شرکتهای دیگر برای استفاده واگذار میکند، اما به نظر میرسد در اینجا از آن فاکتور فرم (اندازه و شکل استاندارد) استفاده نکرده و به نفع نیمرخ باریکتری برای باتریهای قابل جابجایی، آن را کنار گذاشته است. این اقدام به دنبال مدل دیگری از هوندا انجام میشود که به تازگی با یک پک باتری ثابت رونمایی شد و باز هم استاندارد تعویض باتری اختصاصی هوندا را کنار گذاشته است.
هوندا اطلاعاتی درباره شیمی باتری، مسافت قابل پیمایش یا ارقام عملکرد فاش نکرده، اما قصد و هدف آن روشن است. این شرکت با ارزانتر کردن پیشرانه الکتریکی نسبت به موتور کوچک بنزینی که جایگزین آن میشود، میتواند یک موتورسیکلت الکتریکی واقعاً مقرونبهصرفه را روانه بازار کند. هیچ نشانهای وجود ندارد که مدل نشاندادهشده در پتنت به خط تولید برسد، اما به نظر میرسد یک طراحی بسیار پیشرفته باشد و بنابراین احتمالاً برای تبدیل شدن به مدل یک سال آینده، تنها فاصلهای اندک با چراغ سبز شرکتهای بزرگ دارد. حتی اگر به تولید نرسد، این یادآوری است که گاهی سریعترین مسیر برای برقیسازی، فناوری بیشتر نیست، بلکه فناوری کمتر است!
انتهای پیام/
