نقش اینترنت اشیاء در موتورسیکلت/ ابزاری برای ایمنی یا حواس پرتی؟
نقش اینترنت اشیاء در موتورسیکلت/ ابزاری برای ایمنی یا حواس پرتی؟
به عبارت ساده، اینترنت اشیا به مفهوم اتصال دستگاه ها به اینترنت اشاره دارد. این دستگاه ها می توانند از تلفن های همراه، هدفون، لامپ و غیره باشند. این ارتباط متقابل همان چیزی است که می تواند سطح بی سابقه ای از بهره وری و کارآیی را فراهم کند.

به گزارش موتورسیکلت نیوز، زندگی روزمره مردم همیشه به شدت تحت تأثیر فناوری هایی قرار گرفته است که در حال حاضر در دسترس آنها است. حال این که چرا مردم تا این حد به تلفن های هوشمند خود وابسته هستند تا بتوانند در طول روز از آنها استفاده کنند، یا اینکه چگونه مردم از وسایل نقلیه برای جابجایی کارآمد از نقطه ای به نقطه دیگر استفاده می کنند، اثبات این است که چقدر این فناوری برای یک فرد عادی مهم است.

اینترنت اشیا دقیقاً چیست و این فناوری چگونه بر ایمنی موتورسیکلت تأثیر می گذارد؟

اینترنتِ اشیاء مفهومی جدید در دنیای فناوری و ارتباطات به‌شمار می‌آید. اما عبارت اینترنت چیزها، برای نخستین بار در سال ۱۹۹۹ توسط کوین اشتون مورد استفاده قرار گرفت و جهانی را توصیف کرد که در آن هر چیزی، از جمله اشیای بی‌جان، برای خود هویت دیجیتال داشته باشند و به کامپیوترها اجازه دهند آن‌ها را سازماندهی و مدیریت کنند. اینترنت در حال حاضر همه مردم را به هم متصل می‌کند ولی با اینترنت چیزها تمام اشیاء به هم متصل می‌شوند. البته پیش از آن کوین کلی در کتاب قوانین نوین اقتصادی در عصر شبکه‌ها (۱۹۹۸) موضوع نودهای کوچک هوشمند (مانند سنسور باز و بسته بودن درب) که به شبکه جهانی اینترنت وصل می‌باشند را مطرح نمود.

اینترنت چیزها به اختصار آی‌اوتی (به انگلیسی: IoT، مخفف Internet of Things) یا چیزنت که گاهی اینترنت اشیاء (به انگلیسی Internet of Objects) نیز برای آن به کار می‌رود، به‌طور کلی اشاره دارد به اشیا و تجهیزات محیط پیرامون‌مان که به شبکه اینترنت متصل شده و توسط اپلیکیشن‌های موجود در تلفن‌های هوشمند  و تبلت قابل کنترل و مدیریت هستند. اینترنت چیزها به زبان ساده، ارتباط سنسورها و دستگاه‌ها با شبکه‌ای است که از طریق آن می‌توانند با یکدیگر و با کاربرانشان تعامل کنند. این مفهوم می‌تواند به سادگی ارتباط یک گوشی هوشمند با تلویزیون باشد یا به پیچیدگی نظارت بر زیرساخت‌های شهری و ترافیک. از ماشین لباسشویی و یخچال گرفته تا پوشاک؛ این شبکه بسیاری از دستگاه‌های اطراف ما را در برمی‌گیرد.

چگونه این امر با ایمنی موتورسیکلت ارتباط دارد؟

به عبارت ساده، یک موتورسیکلت مجهز به سنسورهای هوشمند می تواند همزمان با سنسورهای زیستی کار کند که می تواند سلامتی موتورسوار را اندازه گیری کند و همچنین می تواند وسایل نقلیه دیگر را شناسایی کند تا به کاهش خطر تصادف کمک کند. از داده هایی مانند سرعت، شرایط جاده، آب و هوا و موانع می توان برای هشدار سوار خطرات احتمالی پیش رو استفاده کرد.

موتورسیکلت های دارای توانائی IoT حتی می توانند با جمع آوری داده ها از سنسورهای دوچرخ، تشخیص وضعیت واقعی دوچرخ را ارائه دهند. توسط سنسورهای دوچرخ می توان یک قسمت معیوب را به راحتی تشخیص داد که این امر باعث می شود دوچرخ سوار را به هشدار سوق دهد که مشکلی در دوچرخ او وجود ندارد. این امر به جنبه های دوچرخ مانند سیستم تعلیق، سطح روغن، وضعیت موتور و غیره نیز گسترش می یابد. همچنین می تواند توسط سازندگان برای ارائه اطلاعات به موقع فراخواندن یا بدون نیاز به آوردن دوچرخ به نعمیرگاه مکانیکی، به موتورسواران برای عیب یابی، را تشخیص دهد.

عامل انسانی

اگرچه ممکن است همه این راحتی ها خوب به نظر برسد، اما خطر اینجاست که موتورسواران ممکن است به فناوری وابسته باشند و به نوبه خود از اصول اولیه ایمنی جاده غافل شوند. حتی با وجود این همه فن آوری، تعیین کننده نهایی و این که فرد با خیال راحت خود را به مقصد برساند، همیشه به مهارت تصمیم گیری، هوشیاری و مهارت موتورسواری وی مرتبط خواهد بود.

ما هرگز نباید فراموش کنیم که فناوری صرفاً ابزاری است و می تواند درست مانند هر ابزار دیگری از آن استفاده یا سوءاستفاده شود. وابستگی بیش از حد به این فن آوری ها نباید دلیلی برای کاهش مسئولیت های ما در جاده باشد، به خصوص با توجه به اینکه طبق این وکلای دادرسی آسیب های شخصی پنساکولا، یکی از دلایل عمده تصادفات، رانندگی پریشان است.

جاده مخصوصاً برای موتورسواران خطرناک است و موتورسواران نباید بیش از حد به فناوری اعتماد کنند، به ویژه هنگامی که آن بخش از فناوری صرفاً در مرحله نوزادی خود باشد.

  • خبرنگار : محمدعلی نژادیان
  • منبع خبر : motorbikewriter & wikipedia